Już od czasu tysiąca lat uroczystościom cesarskim, shintō oraz buddyjskim towarzyszy wielka orkiestra gagaku, wykorzystująca instrumenty takie jak: biwa (rodzaj dużej lutni), koto (13-strunowa cytra), flety poprzeczne oraz perkusja, do wnętrza repozytorium której wchodzą gary tsuzumi dodatkowo szeroki taiko. Stworzone na wskroś buddyjskich mnichów stylizowane dodatkowo zawodzące shōmyō stało się najpopularniejszym stylem śpiewu wewnątrz dawnej Japonii, mającym wpływ m.in. na teatr nō również kabuki. W okresie Edo biwa została sukcesywnie wyparta na wskroś pochodzącą z Chin 3-strunową lutnię shamisen. W tym samym czasie pojawił się podobnie shakuhachi, bambusowy flet, będący wciąż cenionym instrumentem muzycznym. Muzyka zachodnia przybyła do Kraju Kwitnącej Wiśni zbytnio sprawą Portugalczyków w środku XVI wieku. Następnie wróciła do wnętrza okresie Meiji, gdy wzięcie wśród wielkich rodów zdobyła muzyka wojskowych orkiestr. Współcześnie Tokijska Orkiestra Symfoniczna powinno się do najlepszych na świecie, i do najwybitniejszych twórców zachodniej muzyki zaliczają się, dyrygent Ozawa Seiji (1935-) czyli pianistka Mitsuko Uchida (1948-).